X
تبلیغات
رایتل
l بنیامین جوادی l
عطرینه
دوشنبه 12 مرداد‌ماه سال 1388
ترانه تقدیم به ابراهیم منصفی ( روحش شاد )

 

بزرگداشت ابراهیم منصفی - بندر عباس فرهنگسرای طوبی- مرداد 88

  

 

                                                              عکس : عبدالحسین رضوانی 

 

 

« پا بَ که طوفان پا بَشِد » 

 

رامـی ! کجایی تا بگم ، از ای همـه درد و گناه 

 

از سایه وُنی چش سفید ، با دِلـُنی سنگ و سیاه  

 

رسـم زَمُن ای خا به هم ، دارا ، ندار ِ روزگار  

 

شاگـردُنِت بیتابتـَن ، بیتـابِ عشـق ، آموزگار!  

 

حافظ کجان؟  مانی کجان؟ دنیای ربانی کجان؟  

 

یار عـزیـز ، قامت بلند ، اُن دلبـرجانی کجان؟  

 

وقتی دل ِ سرد زَمُن ، با شعـر تُ ، تو آتِشِـن  

 

یه ابر پُر، خَرس اَ چکِد، ازچشم هرکَه حِسشِن  

 

فصلـُن وا اتفـاق هـم ، وا یـادِ تُ ، بهار شَبـو  

 

آهوی دل با میل خُ تو سینه تُ ، شکار شَبـو 

 

بعد از تُ شعرُن زار ِول ، ترانه اُن یه مُش یتیم  

 

بی سایه ی دستت پدر ، ما بنـدری درد اَکِشیم  

  

نه آب نبات نه کُندُروک، نه قرص نعناع، پَرپَروک  

 

هیچی نـَمُند از کودکی، نه دل خاش، نه ساز کوک 

 

اُن اسب چوبی یادتن ؟ یه گوشه کَفتِن بی سوار  

 

اُن لنج ماهی گیر پیر ، بعد از تُ گم بو تو غبار  

 

سیما چرا آمیس اَبوت ؟ از اعتبـار عشق تـُن  

 

بیرنگ وبو بودِن دِگه،عشقــُن توای دور و زَمُن 

 

از آسَمونت گپ بزن ، اُن جا که اِتـزَه بال و پر  

 

توی کدُم سیاره ای ؟ از ما سلام ، از تو خبر 

 

یاران خوبت کم نـَهَن ، اهل دل از مـردان ِ مرد  

 

قد همی کوه گِنو، رو شونه اُن شُن ، درد وِ درد 

 

هِی بـِی خُ گول اُمزه خدا ، نِشتِن به جای حق ولی 

 

اُمدی که نـا اهلـُن شهـر، با اسـم تُ شا زَه پلــی  

 

یه عـده سایه ، پوس ما ، شُکِـه از اُستـُخـُن جـدا  

 

کاری شُکِه ، که در نهُند ، از مرغ شُو حتی صدا 

 

با ای همه نامـردمـی ، دنیـا چه جای مُنـدِنِن ؟  

 

هرکِه یه جورمردن تو خُ، پا بَ که وقت خـُندِنِن 

 

موجی وآ...رامی که چه ؟ پا بَ که طوفان پا بَشِد   

  

بنـدِر بـه چشــم آسَمــُن ، دِریـاتِـر از دِریـا  بَشِد

   

 


عناوین آخرین یادداشت‌ها

[تماس با من]

بازدیدکنندگان : 106383